Menu

Dertig jaar geleden betekende de opstart van de palliatieve netwerken en de multidisciplinaire mobiele begeleidingsequipes (MBE’s) een verschuiving in de palliatieve zorg. Huisartsen konden vanaf toen rekenen op experten in palliatieve zorg, wat een aanvulling was op de algemene, langdurige zorg die zij al op zich namen.

Het verhaal van de LEIFartsen Frank Heyvaert en Pat Wyffels beschrijft een conflict met de directeur van een woonzorgcentrum over een euthanasieaanvraag van een bewoner. Het staat buiten kijf dat de bewoner/patiënt niet de dupe mag worden van een dispuut tussen behandelende artsen en directie. Een euthanasieaanvraag bij ondraaglijk lijden is een recht dat niet mag worden ontzegd door het hoofd van een instelling. Toch roept het hele verhaal vragen op over hoe het beslissingsproces verlopen is.

Zorg bieden voor patiënten die niet meer kunnen genezen, is één van de kerntaken van de huisartsenzorg. Vaak doen huisartsen dit als vanzelfsprekend, ingeweven in de dagelijkse zorg voor hun patiënten. Palliatieve zorg kent verschillende vormen, van eenvoudige bijstand en begeleiding tot gespecialiseerde ondersteuning naar het levenseinde.

Geen enkele zorgverlener zal tegenspreken dat persoonsgerichtheid een essentieel onderdeel is van kwalitatieve zorg. Maar de vanzelfsprekendheid en het feit dat we het woord soms te pas en te onpas gebruiken, maakt dat het steeds meer een ‘containerbegrip’ dreigt te worden.

Het radioprogramma ‘Zeitgeist’ op Klara maakte in samenwerking met de Vlaamse Ouderenraad een reeks over hoe we kijken en omgaan met ouderdom en het zogenoemde ‘ageism’ (ouderendiscriminatie).

Samenwerking van diverse disciplines vangt de steeds complexere zorgnoden van een groeiende groep patiënten op. Deze samenwerking binnen een zorgteam is echter niet altijd evident. Vijf bouwstenen kunnen deze samenwerking ondersteunen: kennismaken, een zorgplan opstellen, reflectie en evaluatie, ethisch handelen en communicatie.

Het aantal chronische patiënten met een middelmatige tot hoog complexe zorgvraag neemt steeds toe. De zorg voor dergelijke patiënten vraagt van de huisarts maximale inzet op het vlak van coördinatie van specialistische zorg, intensief medicatiebeheer, secundaire preventie en meer.